De laatste tijd ben ik je wat meer aan het verdiepen in bodypositivity en alles wat daarbij hoort. Het valt me steeds vaker op hoe oordelend mensen naar elkaar en vooral zichzelf zijn. Iets wat eigenlijk komt door opgelegde normen en waarden en een cultuur waarin je perfect zou moeten zijn. Maar body positivity als je niet gezond bent, kan dat ook?

Luister naar mijn verhaal hier over in mijn podcast

Maar wat is perfect eigenlijk?

Dat is wat ik me eigenlijk afvraag. Waarom moet ik perfect zijn? En nog belangrijker wat is perfect? Wie bepaalt dat perfecte plaatje? Allemaal vragen die eigenlijk heel subjectief zijn. Als je de media moet geloven is perfect jong, slank en zonder enige littekens, scheve neuzen of andere marks. Maar is zo’n lichaam meer waard dan een lichaam met littekens, dat te dun of te dik is?

Voor mij niet! Ik ben goed zoals ik ben. Voor mijn gezondheid is het beter om af te vallen en dat probeer ik ook, maar ik ben net zo veel waard als iemand die toevallig aan het perfecte plaatje voldoet.

Mijn lichaam is alleen niet gezond!

Maar wat nou als je lichaam niet gezond is? Ik heb best een tijdje geworsteld met het feit dat ik op dit moment 37 ben, kanker heb gehad, chronisch vermoeid ben, een schildklier heb die niet meer werkt en diabetes heb. Deze beperkingen geven me zo veel ellende dat ik niet altijd positief over mijn lichaam kan zijn.

Body positivity gaat er van uit dat je lichaam het waard is om van te houden. Ik merk dat ik ontzettend blij ben dat ik beter ben en dat mijn lichaam ondanks alles doet wat het moet doen. Daarnaast is elk lichaam de moeite waard om van te houden en goed voor te zorgen. Ik vind mijn lichaam niet minder waard omdat het ziek werd. Het beperkt soms, maar juist door er goed voor te zorgen functioneert het beter. Het mag er zijn. En daarbij ondanks alle beperkingen die je misschien hebt, zonder je lichaam zou je hier niet zijn.

Lees ook: dikke vrouwen sporten ook!

Hoe is dit voor mij?

Ik merk heel erg dat ik in het afgelopen jaar meer en beter voor mijn lichaam ben gaan zorgen. Deels gedwongen, want als ik niet goed mijn lichaam zou zorgen ging ik me alleen maar zieker voelen. Voor mij voelde het daarom heel erg logisch om laag in koolhydraten te gaan eten. Niet om af te vallen, maar om mezelf beter te voelen. Wat ik hierbij wel heel lastig vind is het stukje dat diabetes gewoon minder is als je minder overgewicht heb. Oftewel, voor mijn gezondheid is het beter om af te vallen.

Op je lijf geschreven - Mayra Louise

Aan de andere kant las ik deze week het boek van Mayra Louise over zelfacceptatie en body positivity en daardoor ook een onderzoek wat ze noemde. Het is simpelweg zo dat levensstijl en voldoende bewegen en sporten meer effect hebben dan gewichtsverlies. Dat is effectief wat ik ook bij mezelf zie. Ik ben na een maand of 8 al gestopt met diabetesmedicatie en ja ik weeg minder, maar ik geloof echt dat mijn manier van leven veel meer effect op mijn diabetes heeft gehad als die kilo’s. Daarbij is het ook zo, door goed voor mezelf te zorgen ben ik gezonder. Dat is het hoe dan ook waard. Ik mag body positive zijn ook als niet gezond ben.

Niet makkelijk body positivity als je niet gezond bent

Ik zeg dit natuurlijk wel heel makkelijk, maar natuurlijk het niet makkelijk als je lichaam je keer op keer in de steek laat om positief er over te zijn. Ik baal er verschrikkelijk van dat ik dingen niet kan, omdat ik te moe ben of dat ik om te voorkomen dat ik me beroerd ga voelen over alles wat ik eet na moet denken. Het is het echt wel waard, want ik merk dat ik me beter voel. Maar makkelijk, nee zeker niet.

De andere kant is echter wel dat ik echt vind dat ik het waard ben om goed voor mezelf te zorgen. Als ik dat al niet doe, wie dan wel?

Body positivity als je lichaam niet gezond is/ #gezondheid #gewicht #afvallen #bodypositivity #ziek #diabetes #diabetestype2

Laat een reactie achter