Wie mij al langer volgt heeft vast wel eens mijn duurzame tips gelezen en gezien dat ik met kleine dingen al probeer mijn leven duurzamer te maken zonder dat het veel inspanning kost. Ik moet er meteen bij zeggen dat dit nog wel beter kan. Daarom vind ik deze gastblog van Mirjam ook zo ontzettend leuk! Ze geeft leuke tips over duurzaamheid en bewustwording bij kinderen.

Duurzamer wonen en leven

Dat doe je niet zo 1,2,3. Tenminste, bij ons ging er een lange weg aan vooraf en nog steeds zijn wij aan het kijken hoe het nog beter kan. Met een gezin van 3 kinderen komen we regelmatig voor uitdagingen te staan. Vooral als het gaat om de bewustwording van kinderen te vergroten. Want daar begint het eigenlijk allemaal. Duurzaamheid en bewustwording bij kinderen hoe doe je dat?

Duurzaam leven met kleine kinderen

Onze 2 jongste kinderen zijn 2 en 4 jaar. Ik vraag me af in hoe verre zij iets mee krijgen van onze duurzame missie. Ze zijn bijna niet anders gewend. Voor onze jongste gebruiken we bijvoorbeeld nog wasbare luiers. De kinderen hebben bijna alleen maar tweedehands kleding in de kast hangen. En op verjaardagen hangen wij geen ballonnen, maar katoenen slingers op. Ook letten wij bij traktaties op de hoeveelheid afval die het met zich meebrengt, zoals je in mijn gastblog over zero waste traktaties kunt lezen.

Toch zijn er weleens momenten waarbij vooral onze peuter zich afvraagt waarom hij soms iets niet mag, wat zijn leeftijdsgenootjes wel mogen. Ik heb hem bijvoorbeeld geïnstrueerd om nee te zeggen als hem hebbedingetjes worden aangeboden, zoals ballonnen. Ik heb hem uitgelegd dat als de ballon kapot gaat en deze op straat terecht komt, er vogels in kunnen stikken.

Ook vindt hij het weleens jammer dat hij geen voorverpakte schoolkoeken en pakjes drinken mee naar school mag. Ik zeg dan maar dat dit niet zo gezond is en dat de prullenbak op school anders te snel vol raakt.

Al dat soort kleine dingen zijn nog wel te tackelen. Maar nu staan we voor een volgende uitdaging: We willen steeds minder dierlijke producten in huis halen. De boter en de mayonaise zijn al vervangen voor een vegan variant. Maar een goede vervanger voor melk hebben we nog niet gevonden. De jongens vinden simpelweg niks anders lekker in hun pap. En uitleggen aan onze kleuter waarom we geen melk in huis willen halen, vind ik nog een lastige klus. Hoe vertel je in Jip en Janneke taal over dierenleed en Co2 uitstoot? Ik heb het nu gewoon al een tijdje niet meer in huis gehaald. En eten de kids net zo lief maiswafels met pindakaas als ontbijt. Niet te moeilijk doen, is dus mijn advies.

Bewustwording bij pubers

Bij onze tiener is het een ander verhaal. Onze knul van 13 heeft namelijk al een heel eigen wereldbeeld en niet te vergeten een sterke eigen mening. En als ik mijn idealen over duurzaamheid en bewustwording met hem wil delen, staat hij daar eerlijk gezegd niet altijd voor open.

Toch probeer ik het zo nu en dan. Laatst keek ik met hem de Netflix documentaire The True Cost. Een pakkend verslag over de ellende die fast fashion met zich meebrengt. Hij was diep onder de indruk, maar was het daarna ook snel weer vergeten toen de etalages van de grote modeketens lonkten.

Daarom pakken wij het iets anders aan. Onze tiener krijgt maandelijks een vast bedrag aan kleedgeld. Waar hij het aan uitgeeft mag hij zelf weten. Zo lang het maar echt aan kleding is. Jassen, ondergoed en schoenen krijgt hij van ons als het echt nodig is. Anders moet hij daarvoor sparen. Dat is lastig voor onze puber met een gat in z’n hand. Maar daar hebben we iets op bedacht: Als onze oudste tweedehands kleding koopt of kleding van een eco en/of fairtrade merk betalen wij de helft. Dat scheelt hem dus geld en hij leert toch iets bewuster te kijken naar kleding. Dat dit nu even met een andere motivatie is, maakt voor mij nu niets uit. Want hij weet precies waarom wij dat doen.

Hij is zo enthousiast over deze regeling, dat hij het graag verteld aan zijn vrienden. En hij schept op over de Marktplaatsvondsten die hij zelf heeft gedaan. Dus het gevolg is dat zijn vrienden nu ook de voordelen van tweedehands kleding hebben ontdekt. Prima toch?

Dat we thuis geen vlees eten vindt hij niet altijd even leuk. Maar inmiddels weet hij ook wat de veeteelt voor gevolgen heeft. En heb ik hem wel kunnen uitleggen hoe het er meestal aan toe gaat in de vee-industrie. Mijn vriend heeft voorgesteld dat als hij echt vlees wil eten, hij eerst eens mee mag naar een slachthuis. Mijn vriend vindt namelijk dat we te ver van ons eten zijn gaan af staan. Niemand legt nog de connectie tussen de koe in de wei en het stukje vlees op z’n bord. Ik gruwel bij het idee, maar mijn tiener stond er wel voor open. Misschien beginnen we wel eerst bij documentaires, zoals Cowspiracy.

Meer verhalen over duurzaam leven met een tiener deel ik op mijn blog.

Liefs, Mirjam

Hoe ga jij om in je opvoeding met duurzaamheid en bewustwording?

#duurzaamheid en #bewustwording. Hoe doe je dat met de #kinderen?  #zerowaste #opvoeding #eco #groen #peuters #pubers

Laat een reactie achter