Jullie zullen vast hebben gemerkt dat de afgelopen twee weken mijn blog stil was. Ik had andere dingen aan mijn hoofd en alles behalve dat en voor de kinderen zorgen stond even stil.

Overleden

In de turn back time serie schrijf ik voornamelijk over mezelf, maar in overleg met hem heb ik ook over mijn broertje en zijn ziekte geschreven. Daarin schreef ik al dat zijn gezondheid niet goed was, maar hij bleef wel leven ondanks alle voorspellingen. Helaas is dat nu anders. Op zondag 6 augustus is mijn broer overleden.

Hij was de week er voor op een geweldige vakantie geweest. Maandag sprak ik hem, hij was helemaal kapot en moe, maar ontzettend blij met zijn vakantie en een geweldige week gehad. Volgend jaar weer, zei hij. Dat werd echter anders. Hij werd in het ziekenhuis opgenomen, maar de behandeling werkte niet. Toen ik hem sprak nadat dat duidelijk was geworden was hij heel rustig en hij zei zelf dat hij zich vredig voelde. Dat voelt fijn. Na een paar dagen is hij overleden.

Verdrietig

Afgelopen vrijdag was zijn uitvaart. Een ontzettend mooie en persoonlijke dienst die helemaal plaats bij hem als persoon. Maar wat is het nu onwerkelijk en raar. En wat mis ik mijn broertje verschrikkelijk.

Op zijn rouwkaart stond de volgende tekst:

In my life I’m free
If the whole world agrees
Still I’m dying

And I hoped for so long
That one single song
Could set me free.

Saybia – Untitled

Dit is een stukje tekst uit een nummer dat we al heel erg lang geleden bedacht hadden als laatste nummer tijdens de uitvaart van mijn broer. Toen mij dus vorige week gevraagd werd welke tekst er op de rouwkaart moest komen heb ik hier niet over getwijfeld. Dit was wat wij samen bedacht hadden en zo veel herinneringen aan hebben.

Daarom hier plaats ik hier ook Saybia untitled, voor mijn broertje.

En nu?

Op dit moment staat alles nog redelijk op zijn kop, er moeten dingen geregeld worden, maar ik ben ook gewoon ontzettend verdrietig. Na al die jaren is mijn broer overleden. Hij leek ergens maar niet dood te gaan, maar nu is het toch op.

Wat betreft mijn blog zie ik wel. Ik heb wel weer zin om te schrijven, maar hoe vaak me gaat lukken zie ik wel. Voor nu is het belangrijkste om weer rust te krijgen en alles te doen wat geregeld moet worden.

 

30 reacties

  1. Manon op augustus 17, 2017 om 8:18 am

    Wat erg zeg, verschrikkelijk zelfs. Heel veel sterkte de komende tijd. Iedereen snapt dat je niet aan je blog denkt !

  2. Nicole op augustus 17, 2017 om 7:18 am

    Oh meid, wat heftig. Denk nu vooral aan jezelf en je naasten, de rest komt wel. Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd xx

  3. Chantal op augustus 17, 2017 om 7:31 am

    Gecondoleerd meid! Jeetje wat heftig, heel veel sterkte voor jou en jouw familie. Xxx

  4. Christa op augustus 17, 2017 om 9:33 am

    Gecondoleerd en sterkte de komende tijd.
    Verschrikkelijk nieuws, dapper dat je dit wilde delen!

  5. Fleur op augustus 17, 2017 om 7:34 am

    Heel veel sterkte in deze zware periode. Rouwen is een heftig proces. Geef het de ruimte en neem je tijd.

  6. Lodi op augustus 17, 2017 om 7:59 am

    Gecondoleerd en heel veel sterkte.

  7. MamaPlaneet op augustus 17, 2017 om 8:14 am

    Oh lieve Maaike, ik begrijp je verdriet heel goed. Je krijgt me nog in tranen. Ik verloor 2 jaar geleden mijn zus. Verdriet wordt niet minder, je leert het een plekje geven.

    • Maaike op augustus 17, 2017 om 9:48 am

      Heftig is het he? Het zal vast wel wennen, maar dat is niet nu al…

  8. mirteblogt op augustus 17, 2017 om 8:36 am

    arme meid! heel veel sterkte met dit verlies, denk vooral aan jezelf! Stay strong

  9. Nicole Orriëns op augustus 17, 2017 om 9:04 am

    Och Maaike… Wat naar voor je! Gecondoleerd met het verlies van je broer. Ik leef met je mee!

  10. Xenia op augustus 17, 2017 om 9:34 am

    Heel veel sterkte de komende tijd! Denk goed om jezelf en je gezin.. Ik leef met je mee!

  11. Astrid op augustus 17, 2017 om 10:03 am

    Wat verschrikkelijk Maaike! Gecondoleerd en heel veel sterkte voor jou en jouw familie!

  12. veronique op augustus 17, 2017 om 10:22 am

    Kippenvel. Ik wens ontzettend veel sterkte en kracht toe. ❤❤

  13. Marian B op augustus 17, 2017 om 11:22 am

    Jeetje wat heftig zeg! Gecondoleerd, en heel veel sterkte gewenst.

  14. Kreanimo op augustus 17, 2017 om 1:14 pm

    Knap dat je dit toch deelde.
    Heel veel sterkte.
    Die blog en zijn lezers lopen niet weg… neem je tijd.

  15. Janske op augustus 17, 2017 om 2:04 pm

    Wat verschrikkelijk verdrietig. Neem je tijd Maaike…heel veel sterkte bij dit grote verlies.

  16. Maaike op augustus 17, 2017 om 4:13 pm

    Oh wat heftig. Gecondoleerd en heel veel sterkte toegewenst. De wereld gaat gewoon door maar niets is meer hetzelfde.

  17. MC Kleuver op augustus 17, 2017 om 4:16 pm

    Heel veel sterkte en gecondoleerd. Dat moet pijn hebben gedaan.

  18. Joyce op augustus 17, 2017 om 7:01 pm

    Gecondoleerd en heel veel sterkte

  19. Sandra op augustus 18, 2017 om 10:22 am

    Nogmaals heel erg gecondoleerd. Heel veel sterkte. En schrijven kan soms ook therapeutisch werken. X

  20. Rory op november 25, 2017 om 1:59 pm

    Jeetje wat een heftig artikel. Ik wist het natuurlijk dat je broer ziek was en overleden, maar ik had dit nog niet gelezen.

  21. […] Lees ook: Heel erg veel verdriet […]

  22. Als je je kind verliest... | Maaike schrijft op op december 6, 2018 om 11:23 am

    […] geen vrolijk onderwerp, maar het sprak me wel aan. Waarschijnlijk door mijn eigen verleden, het rouwproces over mijn broer en kanker. Foekje is namelijk vorig jaar haar zoon verloren toen hij 10 maanden en 10 dagen oud […]

  23. […] mijn broertje overleed lukte zo vaak bloggen me niet meer. Die eerste tijd niet, maar ook daarna niet. We kochten […]

  24. […] doordat hij diarree kreeg toch maar zijn luier aan gedaan. Dat betekende een terugval. Ook rond de dood van mijn broertje ging het heel goed tot er teveel onrust en verdriet thuis was. Je merkt dat het hem dan niet meer […]

  25. […] 9 maanden geleden overleed mijn broer. Vandaag zou hij 34 zijn geworden. Maar in plaats daarvan zal hij altijd 33 blijven. Het verdriet […]

  26. […] of zus voor je betekent op nationale broer en zus dag. Tja, dat kan ik niet meer want mijn broer is 2 jaar geleden overleden. Hij was altijd in mijn leven, we hebben samen ontzettend veel meegemaakt en hij was […]

  27. Podcast: Hoe werd ik chronisch ziek? - Moe-dig! op oktober 19, 2020 om 2:19 pm

    […] verhaal. Daarnaast is een deel van mijn verhaal, het verhaal van mijn familie, het verhaal waarin mijn broer overleed en ook mijn vader ziek was. Lang getwijfeld, maar toch wil ik dit verhaal […]

Laat een reactie achter